مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج از دیرباز راهی برای افرادی بوده که به دنبال تشکیل یک زندگی جدید در سرزمین فرصت‌ها هستند. این روش، مسیر منحصر به فردی است که با نوید عشق و همراهی شکل گرفته است. فرصتی برای ساختن آینده در کشوری است که به دلیل تنوع فرهنگی و شکوفایی اقتصادی‌اش مشهور است. ایالات متحده برای بنیان خانواده ارزش زیادی قایل است. از این رو افراد می‌توانند به راحتی خانواده‌شان را با خود همراه کنند. اما رویه‌های قانونی این کشور گاهی می‌تواند پیچیده باشد. بنابراین در این مقاله به بررسی مراحل مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج خواهیم پرداخت.

تاریخچه قوانین مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج

تاریخچه قوانین مهاجرت به ایالات متحده از طریق ازدواج موضوعی پیچیده و در حال تحول است. در طول تاریخ آمریکا، قوانین مربوط به مهاجرت و ازدواج توسط عوامل مختلف اجتماعی، اقتصادی و سیاسی شکل گرفته است. در اینجا یک مرور کلی از تحولات کلیدی در قوانین مهاجرت مرتبط با ازدواج در ایالات متحده آورده شده است:

قوانین اولیه مهاجرت (1790- 1880)

قانون تابعیت 1790 اولین قانون فدرال بود که قوانینی را برای شهروندی وضع کرد. این قانون تابعیت را به «افراد سفیدپوست آزاد» با خصوصیات اخلاقی خوب محدود می کرد و عملاً غیر سفیدپوستان و زنان را از شهروندی محروم می کرد.
قانون Page 1875 اولین قانون مهاجرتی بود که به طور خاص گروه های خاصی را هدف قرار می داد. این قانون ورود زنان چینی مظنون به فحشا را ممنوع کرد و در واقع مهاجرت زنان چینی را محدود کرد.

قانون محرومیت چین (1882)

قانون محرومیت چین اولین قانون مهمی بود که یک گروه قومی خاص را هدف قرار داد. این قانون مهاجرت چینی ها به ایالات متحده را به مدت ده سال به حالت تعلیق درآورد و مهاجران چینی را از تابعیت ایالات متحده منع کرد.
مهاجران چینی عملاً از آوردن همسر و خانواده خود به ایالات متحده منع شدند که منجر به جدایی خانواده ها و مشکلات برای جوامع چینی شد.

قانون مهاجرت 1924

قانون مهاجرت سال 1924، همچنین به عنوان قانون جانسون رید شناخته می شود، سهمیه هایی را بر اساس منشاء ملی تعیین کرد. این کشور مهاجرت از کشورهای غیر اروپای غربی را به شدت محدود کرد و در عین حال از مهاجران شمال و غرب اروپا حمایت کرد.
ازدواج با یک شهروند ایالات متحده یک مهاجر را از این سهمیه معاف نمی کند، اما می تواند مزایایی را در روند مهاجرت ایجاد کند.

برنامه براسرو (1942-1964)

در طول جنگ جهانی دوم، برنامه Bracero ایجاد شد تا به کارگران کشاورزی مکزیکی اجازه دهد تا با مجوزهای کار موقت وارد ایالات متحده شوند. برخی از بریسروها با شهروندان ایالات متحده روابط برقرار کردند و به دنبال تنظیم وضعیت خود از طریق ازدواج بودند.

قانون مهاجرت و ملیت 1952

قانون مهاجرت و ملیت در سال 1952، همچنین به عنوان قانون مک‌کارن-والتر شناخته می‌شود، سیستم سهمیه‌بندی ریشه‌های ملی را که در سال 1924 تأسیس شد، مجدداً تأیید کرد.
این به شهروندان ایالات متحده اجازه می داد تا بدون محدودیت های عددی از بستگان فوری خود برای مهاجرت حمایت کنند. با این حال، این قانون محدودیت های نژادی و جنسیتی را در مورد مهاجرت و تابعیت حفظ کرد.

قانون اصلاح و کنترل مهاجرت (1986)

قانون اصلاح و کنترل مهاجرت (IRCA) مسیری را برای وضعیت قانونی مهاجران غیرقانونی ساکن در ایالات متحده فراهم کرد. این شامل مقرراتی بود که اجازه ازدواج با یک شهروند ایالات متحده را به عنوان مبنایی برای کسب وضعیت قانونی می داد.
قانون مستلزم اثبات ازدواج با حسن نیت بود و مجازات هایی را برای تقلب در ازدواج تعیین کرد.

قانون مهاجرت 1990

قانون مهاجرت در سال 1990 سطوح کلی مهاجرت را افزایش داد و دسته بندی های مهاجرت مبتنی بر خانواده را گسترش داد، از جمله توانایی شهروندان ایالات متحده برای حمایت از همسران خارجی خود. این قانون دسته ویزای K را معرفی کرد که به نامزد خارجی شهروندان آمریکایی اجازه می‌داد تا برای ازدواج وارد ایالات متحده شوند.

قانون دفاع از ازدواج (DOMA) و ازدواج همجنس گرایان

قانون دفاع از ازدواج که در سال 1996 تصویب شد، ازدواج را به عنوان اتحادیه قانونی بین یک مرد و یک زن برای اهداف فدرال تعریف کرد. این پیامدهایی برای مزایای مهاجرت داشت و مانع از آن شد که شهروندان آمریکایی در روابط همجنس‌گرا از شرکای خارجی خود حمایت مالی کنند.
DOMA در سال 2013 توسط دادگاه عالی قطع شد و در سال 2015، ازدواج همجنس‌گرایان در سراسر کشور قانونی شد و مزایای مهاجرت به زوج‌های همجنس اعطا شد.
توجه به این نکته ضروری است که قوانین و سیاست های مهاجرت در طول زمان دستخوش تغییرات قابل توجهی شده است و الزامات و رویه های خاص مهاجرت از طریق ازدواج می تواند بسته به قوانین حاکم در هر دوره ای متفاوت باشد. اطلاعات ارائه شده در اینجا یک نمای کلی است و ممکن است تمام نکات ظریف یا جزئیات خاص موارد فردی را در بر نگیرد.

ویزای الحاق خانواده در آمریکا چیست؟

ویزای الحاق خانواده در ایالات متحده یک مسیر حیاتی برای شهروندان ایالات متحده و ساکنان دائمی قانونی است تا اعضای نزدیک خانواده یا بستگان خاص خود را برای پیوستن به آنها در این کشور بیاورند. این ویزاها که برای ارتقای اتحاد خانواده ها طراحی شده اند، بسته به وضعیت درخواست کننده، امکان حمایت از همسر، فرزندان، والدین و خواهر و برادر را فراهم می کند. در حالی که ویزای مهاجرت نسبی فوری فرآیند نسبتاً سریع‌تری را بدون محدودیت عددی ارائه می‌دهد، ویزای مهاجرت ترجیحی خانواده تحت سهمیه‌های سالانه عمل می‌کند و در نتیجه دوره‌های انتظار متفاوتی برای در دسترس بودن ویزا ایجاد می‌کند. درک مقوله ها و الزامات مختلف در سیستم ویزای الحاق خانواده برای افرادی که به دنبال آوردن عزیزان خود به ایالات متحده هستند ضروری است.

ویزای مهاجرتی نسبی فوری

  • ویزای Immediate Relative (IR) برای بستگان فوری شهروندان ایالات متحده طراحی شده است که به شما امکان می دهد روند مهاجرت نسبتاً سریعتر و روان تری را انجام دهید. بستگان نزدیکی که واجد شرایط این دسته هستند عبارتند از:
  • همسران: یک شهروند ایالات متحده می تواند از همسر خود برای ویزای IR-1 حمایت مالی کند. این امر در مورد ازدواج های قانونی به رسمیت شناخته شده، از جمله ازدواج های مخالف و همجنس اعمال می شود.
  • فرزندان مجرد زیر 21 سال: شهروندان ایالات متحده می توانند از فرزندان مجرد خود که زیر 21 سال هستند حمایت مالی کنند. این شامل کودکان بیولوژیکی، فرزندان ناتنی و فرزندان خوانده می شود.
  • والدین: اگر متقاضی شهروند ایالات متحده حداقل 21 سال سن داشته باشد، می توانند والدین خود را برای ویزای IR-5 حمایت کنند.
  • ویزاهای نسبی فوری مشمول محدودیت های عددی یا سهمیه ویزا نیستند، به این معنی که ویزاهای این دسته همیشه در دسترس هستند. با این حال، توجه به این نکته مهم است که روند درخواست ویزا همچنان شامل رعایت الزامات خاص و گذراندن مراحل اداری لازم است.

ویزای مهاجرت ترجیحی خانواده

ویزاهای ترجیحی خانواده (F) برای برخی از اعضای خانواده شهروندان ایالات متحده و مقیم دائم قانونی در دسترس است. برخلاف ویزای نسبی فوری، ویزای ترجیحی خانواده مشمول محدودیت‌های عددی سالانه است که می‌تواند منجر به دوره‌های انتظار برای در دسترس بودن ویزا شود، به ویژه در دسته‌هایی که تقاضای بالایی دارند. دسته های ترجیحی خانواده عبارتند از:

  • F1: پسران و دختران مجرد شهروندان ایالات متحده: این دسته شامل پسران و دختران مجردی می شود که 21 سال یا بیشتر دارند و والدین شهروند آمریکایی آنها را حمایت مالی می کنند.
  • F2A: همسران و فرزندان مجرد مقیم دائم قانونی: این دسته شامل همسران و فرزندان مجرد زیر 21 سال مقیم دائم قانونی می شود.
  • F2B: پسران و دختران مجرد مقیم دائم قانونی: مشابه دسته F1، این دسته شامل پسران و دختران مجردی است که 21 سال یا بیشتر دارند و والدین مقیم دائم قانونی آنها حمایت مالی آنها را بر عهده دارند.
  • F3: پسران و دختران متاهل شهروندان ایالات متحده: این دسته شامل فرزندان متاهل شهروندان ایالات متحده است که توسط والدین شهروند ایالات متحده حمایت می شوند.
  • F4: خواهر و برادر شهروندان ایالات متحده: این دسته به طور خاص برای خواهران و برادران شهروندان ایالات متحده است، مشروط بر اینکه متقاضی شهروند ایالات متحده حداقل 21 سال سن داشته باشد.

از آنجایی که ویزاهای ترجیحی خانواده مشمول محدودیت‌های عددی هستند، ممکن است دوره‌های انتظار برای در دسترس بودن ویزا وجود داشته باشد، به‌ویژه در دسته F4، که معمولاً عقب ماندگی قابل توجهی دارد. فرآیند دریافت ویزای الحاق خانواده عموماً شامل شهروند ایالات متحده یا متقاضیان مقیم دائم قانونی است که از طرف یکی از اعضای خانواده خود درخواست ویزا را ارائه می دهند، که معمولاً با خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده (USCIS) انجام می شود. پس از تایید دادخواست، مهاجر قصد بررسی ویزا را در سفارت یا کنسولگری ایالات متحده در کشور خود انجام خواهد داد.

مهم است که توجه داشته باشید که قوانین و سیاست های مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج می تواند در طول زمان تغییر کند و بر دسته بندی ویزا، معیارهای واجد شرایط بودن و زمان پردازش تأثیر بگذارد. بنابراین، توصیه می شود برای دریافت دقیق ترین و به روزترین اطلاعات در مورد ویزای الحاق خانواده به وب سایت رسمی وزارت امور خارجه ایالات متحده مراجعه کنید یا از یک وکیل مهاجرت راهنمایی بگیرید.

مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج

اولین قدم برای مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج، وصلت قانونی با یک شهروند ایالات متحده یا مقیم دائم قانونی (دارنده گرین کارت) است. ازدواج باید معتبر باشد و در حوزه قضایی محل وقوع آن به رسمیت شناخته شود. ضروری است اطمینان حاصل شود که ازدواج به دلایل واقعی و نه صرفاً به منظور دریافت مزایای مهاجرت انجام شده است. ازدواج های راحت برای مقاصد مهاجرتی تقلبی تلقی می شود و می تواند منجر به عواقب جدی شود.

درخواست ویزای مهاجرتی

شهروند ایالات متحده یا همسر مقیم دائم قانونی باید دادخواست ویزای مهاجرت (فرم I-130) را به نمایندگی از همسر خارجی خود به خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده (USCIS) ارائه دهد. این موضوع قدم بعدی برای مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج است. این دادخواست رابطه بین خواهان و همسر خارجی را ایجاد می کند و نشان می دهد که ازدواج واقعی است. برای اثبات صحت رابطه، خواهان موظف است مدارک پشتیبان، مانند گواهی ازدواج، شواهد منابع مالی مشترک، مالکیت مشترک اموال و عکس ها را ارائه دهد.

  • ویزای اقوام فوری (IR) یا ویزای ترجیحی خانواده (F): نوع ویزای موجود بستگی به وضعیت متقاضی به عنوان شهروند ایالات متحده یا مقیم دائم قانونی دارد.
  • ویزای اقوام بلافصل (IR): اگر متقاضی شهروند ایالات متحده باشد و ازدواج با فامیل نزدیک در نظر گرفته شود، هیچ محدودیت عددی برای تعداد ویزاهای صادر شده در هر سال وجود ندارد. پس از تأیید فرم I-130، همسر خارجی می تواند برای ویزای مهاجرت از طریق رسیدگی به کنسولگری در سفارت یا کنسولگری ایالات متحده در کشور خود اقدام کند یا اگر قبلاً در ایالات متحده است، وضعیت خود را با یک مقیم دائم قانونی تنظیم کند.
  • ویزای ترجیحی خانوادگی (F): اگر متقاضی مقیم دائم قانونی باشد، همسر خارجی در دسته ترجیحات خانوادگی قرار می گیرد. ویزای ترجیحی خانواده دارای محدودیت های عددی سالانه است، به این معنی که ممکن است یک دوره انتظار برای در دسترس بودن ویزا وجود داشته باشد. در دسترس بودن ویزاها بستگی به دسته بندی (F1، F2A، F2B، F3، یا F4) و تاریخ اولویت دارد، که تاریخ ثبت فرم I-130 است. هنگامی که ویزا در دسترس قرار گرفت، همسر خارجی می تواند مراحل کنسولی را طی کند یا وضعیت خود را در ایالات متحده تنظیم کند.

پردازش ویزا

پردازش کنسولی: اگر همسر خارجی در خارج از ایالات متحده باشد، از طریق پردازش کنسولی انجام می شود. پس از تأیید فرم I-130 توسط USCIS، پرونده برای پردازش بیشتر به مرکز ملی ویزا (NVC) منتقل می شود. NVC دستورالعمل ها را ارائه می دهد و اسناد لازم را درخواست می کند. همسر خارجی در مصاحبه ای در سفارت یا کنسولگری ایالات متحده در کشور خود برای دریافت ویزای مهاجرت شرکت خواهد کرد.

تعدیل وضعیت: اگر همسر خارجی قبلاً با ویزای غیر مهاجرتی (مانند ویزای توریستی) در ایالات متحده باشد، ممکن است واجد شرایط تنظیم وضعیت خود با اقامت دائم قانونی باشد. این شامل پر کردن فرم I-485 در USCIS است. تعدیل وضعیت به همسر خارجی اجازه می دهد تا زمانی که درخواست آنها در حال بررسی است در ایالات متحده بماند. این فرآیند شامل ارسال فرم‌های اضافی، اسناد پشتیبانی و شرکت در مصاحبه با USCIS است.

اقامت مشروط (در صورت وجود)

اگر در زمان اخذ ویزای مهاجرتی یا تعدیل وضعیت ازدواج کمتر از دو سال باشد، همسر خارجی اقامت دائم مشروط دریافت خواهد کرد. این با یک کارت سبز مشروط با اعتبار دو سال نشان داده می شود. برای حذف شرایط در دوره 90 روزه قبل از دومین سالگرد به دست آوردن وضعیت مشروط، زوج باید به طور مشترک فرم I-751 را برای نشان دادن اینکه ازدواج هنوز واقعی است و برای اهداف مهاجرت منعقد نشده است، ارسال کنند.

اقامت دائم در مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج

اگر در زمان اخذ ویزای مهاجرتی یا تعدیل وضعیت ازدواج بیش از دو سال باشد، همسر خارجی کارت اقامت دائم (گرین کارت) با اعتبار ده سال دریافت می کند. در صورت حذف شرایط از اقامت مشروط، همسر خارجی کارت اقامت دائم با اعتبار ده سال دریافت می کند. توجه به این نکته ضروری است که فرآیند مهاجرت می تواند پیچیده و مشمول تغییرات در قوانین و سیاست ها باشد. توصیه می شود برای کسب اطلاعات دقیق و به روز مخصوص شرایط فردی، با وب سایت رسمی USCIS مشورت کنید یا از یک وکیل مهاجرت با تجربه مانند هلی ویزا راهنمایی بگیرید.

برای مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج چه مدارکی باید آماده کنید

مدارک شناسایی

  • پاسپورت معتبر: همسر خارجی باید پاسپورت معتبر کشور خود را داشته باشد.
  • گواهی تولد: هر دو همسر باید اصل شناسنامه خود را ارائه دهند. اگر شناسنامه ها به زبان انگلیسی نیستند، باید توسط یک مترجم معتبر به انگلیسی ترجمه شوند.
  • سند ازدواج: برای احراز ازدواج قانونی بین خواهان و همسر خارجی کپی سند ازدواج الزامی است. گواهی باید یک سند رسمی صادر شده توسط مقام دولتی مربوطه باشد.

فرم‌ها و درخواست‌ها

  • فرم I-130: شهروند ایالات متحده یا همسر مقیم دائم قانونی باید فرم I-130، دادخواست برای خویشاوندان بیگانه را به خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده (USCIS) ارسال کند. این فرم رابطه بین خواهان و همسر خارجی را برقرار می کند.
  • فرم I-485: اگر همسر خارجی قبلاً در ایالات متحده است و واجد شرایط تنظیم وضعیت خود است، باید فرم I-485، درخواست ثبت اقامت دائم یا تنظیم وضعیت را ارسال کند. این فرم برای درخواست گرین کارت (وضعیت اقامت دائم) در حین اقامت در ایالات متحده استفاده می شود.
  • فرم I-864: متقاضی باید فرم I-864، سوگندنامه پشتیبانی را ارائه کند تا نشان دهد که توانایی مالی برای حمایت از همسر خارجی را دارد. این فرم تضمین می کند که همسر خارجی تبدیل به یک هزینه عمومی نمی شود و شواهدی مبنی بر حمایت مالی ارائه می دهد.
  • فرم I-765: اگر همسر خارجی بخواهد در حالی که فرآیند مهاجرت در حال بررسی است در ایالات متحده کار کند، ممکن است نیاز به ارائه فرم I-765، درخواست مجوز استخدام داشته باشد.
  • فرم I-131: اگر همسر خارجی نیاز به سفر به خارج از ایالات متحده داشته باشد در حالی که درخواست آنها در حال بررسی است، می توانند فرم I-131، درخواست سند سفر را برای دریافت مجوز برای ورود مجدد به ایالات متحده ارسال کنند.

اسناد پشتیبان

شواهد یک ازدواج خوب: ارائه شواهدی برای اثبات اینکه ازدواج واقعی است و صرفاً برای مقاصد مهاجرت انجام نشده است، بسیار مهم است. نمونه هایی از شواهد عبارتند از:

  • عکس‌های این زوج با هم در طول رابطه‌شان.
  • اسناد حساب‌های مشترک بانکی یا دارایی‌های مالی.
  • اسناد اجاره یا رهن مبنی بر اقامت مشترک.
  • سوگندنامه‌های خانواده و دوستان که صحت ازدواج را تأیید کند.
  • شواهدی مبنی بر فعالیت‌های مشترک یا سفرهایی که با هم انجام شده است.
  • سوابق ارتباطی (به عنوان مثال، ایمیل‌ها، گزارش‌های چت، صورتحساب‌های تلفن) که تماس و تعامل منظم را نشان دهد.

مدرک نهایی

  • شهروند ایالات متحده: متقاضی باید یک کپی از پاسپورت ایالات متحده، گواهی تولد یا گواهی تابعیت خود را ارائه دهد.
    مقیم دائم قانونی: متقاضی باید یک کپی از گرین کارت خود (جلو و پشت) ارائه دهد.
    گواهی نامه های ترخیص پلیس: ممکن است از همسر خارجی خواسته شود که گواهی نامه های ترخیص پلیس یا بررسی سوابق را از کشورهایی که برای مدت قابل توجهی در آن اقامت داشته اند، دریافت کند. این گواهی ها به تثبیت شخصیت اخلاقی خوب آنها کمک می کند.
  • سوابق معاینه پزشکی: همسر خارجی باید تحت معاینه پزشکی قرار گیرد که توسط جراح مدنی تعیین شده در ایالات متحده انجام می شود. نتایج معاینه پزشکی، مستند در فرم I-693، باید به عنوان بخشی از درخواست مهاجرت ارائه شود.
  • اسناد مالی: متقاضی باید مدرکی مبنی بر توانایی مالی خود برای حمایت از همسر خارجی ارائه دهد.
  • اظهارنامه مالیاتی اخیر، فرم های W-2، یا فرم های 1099 برای نشان دادن درآمد
    برگه پرداخت یا نامه تأیید اشتغال برای تأیید وضعیت اشتغال و درآمد. اگر درخواست کننده شرایط مالی را برآورده نکند، ممکن است به یک حامی مشترک نیاز باشد. در چنین مواردی اسپانسر مشترک باید مدارک مالی خود را نیز ارائه دهد.
  • ترجمه انگلیسی: هر مدرکی که به زبان انگلیسی نباشد باید توسط یک مترجم معتبر به انگلیسی ترجمه شود. کپی مدارک قبلی مرتبط با مهاجرت: اگر همسر خارجی قبلاً از ایالات متحده بازدید کرده یا در آن اقامت داشته است، کپی اسناد مربوطه مانند ویزا، سوابق ورود/خروج I-94 یا درخواست های مهاجرت قبلی باید همراه باشد.

توجه به این نکته مهم است که الزامات مدارک خاص ممکن است بسته به شرایط فردی و نوع ویزای مورد نظر متفاوت باشد. توصیه می شود به وب سایت رسمی خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده (USCIS) مراجعه کنید یا از یک وکیل مهاجرت با تجربه راهنمایی بگیرید تا مطمئن شوید که تمام اسناد لازم را به طور دقیق و کامل برای پرونده خاص خود آماده کرده اید.

بایدها و نبایدهای مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج که باید به آن توجه کنید

بایدها:

  • با یک وکیل مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج مشورت کنید: قوانین مهاجرت می تواند پیچیده باشد و داشتن راهنمایی های حرفه ای از یک وکیل مهاجرت با تجربه می تواند به شما کمک کند تا روند را طی کنید و اطمینان حاصل کنید که تمام الزامات را برآورده می کنید.
  • همه مدارک مورد نیاز را جمع آوری و سازماندهی کنید: اطمینان حاصل کنید که چک لیست اسناد ارائه شده توسط مقامات مربوطه مهاجرت را به دقت بررسی کرده و تمام مدارک لازم را جمع آوری کنید. آنها را به شیوه ای سیستماتیک سازماندهی کنید تا روند درخواست هموارتر شود.
  • مدارک واقعی و قابل توجهی از ازدواج با حسن نیت ارائه دهید: صحت ازدواج یک عامل مهم در روند مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج است. شواهد قابل توجهی مانند حساب های مالی مشترک، دارایی های مشترک، عکس ها و سوگندنامه های خانواده و دوستان ارائه دهید تا صحت رابطه خود را نشان دهید.
  • ارتباط شفاف با همسرتان را حفظ کنید: حفظ ارتباط باز و صادقانه با همسرتان در طول این فرآیند مهم است. از پیشرفت درخواست خود مطلع باشید، در مورد هر گونه نگرانی یا تغییر صحبت کنید و به عنوان یک تیم با هم کار کنید.
  • دستورالعمل ها را دنبال کنید و ضرب الاجل ها را رعایت کنید: تمام دستورالعمل های ارائه شده توسط USCIS یا دفتر کنسولی را بخوانید و درک کنید و آنها را به دقت دنبال کنید. مراقب هر گونه ضرب الاجل برای ارسال مدارک، شرکت در مصاحبه یا انجام سایر اقدامات لازم باشید.
  • برای مصاحبه آماده شوید: اگر مصاحبه ای به عنوان بخشی از فرآیند مهاجرت برنامه ریزی شده است، به طور کامل آماده شوید. با سؤالاتی که معمولاً در طول مصاحبه های مهاجرت مبتنی بر ازدواج پرسیده می شود آشنا شوید، اسناد پشتیبانی خود را بررسی کنید و در پاسخ های خود صادق و مطمئن باشید.

نبایدها:

  • اطلاعات نادرست ارائه نکنید یا مدارک جعلی ارائه نکنید: در طول فرآیند مهاجرت، درست بودن و ارائه اطلاعات دقیق بسیار مهم است. ارائه اطلاعات نادرست یا اسناد تقلبی می تواند منجر به عواقب جدی، از جمله رد درخواست شما و مجازات های قانونی احتمالی شود.
  • صرفاً برای مقاصد مهاجرتی ازدواج نکنید: تقلب در ازدواج یک جرم جدی است. ازدواج بر اساس عشق و تعهد واقعی و نه صرفاً به منظور کسب مزایای مهاجرت ضروری است. USCIS تحقیقات کاملی را برای شناسایی موارد تقلب در ازدواج انجام می دهد.
  • مهلت‌ها را از دست ندهید یا درخواست‌های اطلاعات اضافی را نادیده بگیرید: پاسخ به موقع به درخواست‌های USCIS یا کنسولی بسیار مهم است. از دست دادن مهلت ها یا عدم ارائه اطلاعات درخواستی می تواند منجر به تاخیر یا حتی رد درخواست شما شود.
  • قوانین مهاجرت را زیر پا نگذارید و ویزای خود را بیش از حد باقی نگذارید: رعایت قوانین و مقررات مهاجرتی ایالات متحده بسیار مهم است. از هرگونه فعالیتی که ممکن است وضعیت مهاجرت شما را به خطر بیندازد، مانند کار بدون مجوز یا طولانی شدن مدت اقامت مجاز شما، خودداری کنید.
  • اهمیت آمادگی را دست کم نگیرید: آمادگی کافی کلید موفقیت آمیز فرآیند مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج است. خود را در مورد الزامات، رویه ها و چالش های احتمالی مربوطه آموزش دهید. از متخصصان راهنمایی بخواهید، در مصاحبه ها با آمادگی کامل شرکت کنید و تمام مدارک مورد نیاز را به طور دقیق و کامل ارسال کنید.

نتیجه‌گیری

مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج می‌تواند یک تصیمی جدی برای یک زندگی نو باشد. این روش به افراد امکان می‌دهد با عزیزان‌شان در آمریکا زندگی کنند و آینده جدیدی را با هم بسازند. در حالی که این فرآیند ممکن است شامل الزامات، مستندات و رویه‌های قانونی مختلف باشد، ضروری است که با صداقت، صمیمیت و آماده سازی دقیق به آن پرداخته شود. با انجام اقدامات لازم، ارائه شواهد واقعی از ازدواج با حسن نیت و جستجوی راهنمایی‌های حرفه ای در صورت نیاز، افراد می‌توانند شانس خود را برای نتیجه موفقیت آمیز مهاجرت افزایش دهند. هلندینگ هلی ویزا با سابقه درخشان در زمینه مهاجرت به آمریکا از طریق ازدواج می‌تواند در تمامی مراحل مهاجرتی به شما کمک رسانی کند.

سوالات متداول

مراحل اخذ گرین کارت ازدواج مبتنی بر چیست؟

این فرآیند معمولاً شامل چندین مرحله است. اول، همسر شهروند ایالات متحده باید یک دادخواست مهاجرت از طرف همسر خارجی خود، به نام فرم I-130 ارائه دهد. پس از تایید دادخواست، همسر خارجی می‌تواند برای ویزای مهاجرت یا تعدیل وضعیت، بسته به محل زندگی خود، درخواست دهد. این فرآیند شامل ارسال فرم های مختلف، مدارک پشتیبان، شرکت در مصاحبه و بررسی سوابق است.

چقدر طول می‌کشد تا گرین کارت مبتنی بر ازدواج را دریافت کنید؟

زمان پردازش گرین کارت مبتنی بر ازدواج می تواند متفاوت باشد. این زمان بستگی به عواملی مانند حجم پرونده مقامات مهاجرتی، کامل بودن درخواست و موقعیت مکانی شما دارد. به طور متوسط، دریافت گرین کارت از چندین ماه تا بیش از یک سال طول می‌کشد.